Cultuur van Luxemburg


Luxemburg, Grand-RueOver het algemeen verschilt de Luxemburgse cultuur niet veel van de Nederlandse. Dit is natuurlijk ook niet verrassend voor een land dat slechts enkele uurtjes in de auto van ons is verwijdert. De bevolking van Luxemburg bestaat voor een groot deel uit buitenlanders. Een groot deel van deze migranten komen uit buurlanden, waardoor hun cultuur niet zo veel verschilt met de oorspronkelijke cultuur van Luxemburg. Een belangrijk deel van de gebruiken en feestdagen van het land stammen uit de christelijk traditie, zoals invocabit, de processie van Echternach en Emaischen. Veel van deze feesten worden al sinds de late middeleeuwen gevierd.

En typisch kenmerk van de Luxemburgers is hun liefde voor lekker eten. Door het hele land zijn veel sterrenrestaurants te vinden en de Luxemburgers kennen een uitgebreide nationale kaart, aangepast op het seizoen. Wat drinken betreft, wordt er gezegd dat de Luxemburgers de stevigste drinkers zijn. In 2008 haalde het volkje het Guinness book of records omdat ze de meeste alcohol per hoofd van de bevolking zou hebben genuttigd. Het is echter niet zeker of dit klopt; veel Fransen, Duitsers en Belgen kopen sterke drank in Luxemburg omdat daar de belastingen lager liggen.

Specifieke voorbeelden van cultuur

Met name met de Christelijke feestdagen pakken de Luxemburgers het iets uitgebreider aan dan de Nederlanders. Zo is het de traditie om met Emaischen, het Emmausfeest dat gevierd wordt op tweede paasdag, om naar het plein bij de vismarkt te gaan voor Peckvillchen. Dit zijn kleine keramiekpijpjes in een vogelvorm, die alleen op deze dag te verkrijgen zijn. Een andere traditie is terug te zijn tijdens Invocabit (de eerste zondag van de veertigdagentijd). Op deze dag worden er op veel plaatsen grote vuren aangestoken om op een symbolische manier de winter te ‘verbranden’.

De Luxemburgse gerechten worden vaak beïnvloed door de Franse en Duitse keuken, die migranten uit hun eigen land hebben meegenomen.